خانم 34 ساله ای با شکایت توده قابل لمس و با افزایش سایز در گردن به درمانگاه جراحی مراجعه نمود. در معاینه فیزیکی دو ندول نرم در لوب چپ تیروئید بدون درگیری بافت های اطراف لمس شد. عملکرد غده تیروئید نرمال بود و گزارش آسپیراسیون سوزنی ظریف بر خوش خیم بودن توده ها دلالت داشت. بیمار تحت عمل جراحی لوبکتومی چپ و ایستمکتومی قرار گرفت و پاتولوژی، هیپرپلازی ندولر و کیست هیداتید را نشان داد. پس از جراحی، بیمار از نظر کیست هیداتید سایر ارگان ها به دقت معاینه شد؛ اما هیچ ضایعه کیستیک در حفره های کرانیال، توراسیک و شکمی یافت نشد. بر این اساس بیمار مورد کیست هیداتید اولیه تیروئید به شمار آمد که حتی در نقاط اندمیکی مانند ایران نیز بسیار نادر است.

مطالعه حاضر به منظور تعیین اثر تجویز طولانی مدت مقدار پایین سرب بر عملکرد تیروئید در گوسفند انجام شد. در این مطالعه 10 راس گوسفند نر ایرانی به صورت تصادفی به دو گروه کنترل و درمان تقسیم شدند. هر دو گروه از لحاظ محیط نگهداری و تغذیه در شرایط مساوی قرار داده شدند. به گروه درمان میزان 5mg/kg/day به مدت 8 هفته به صورت خوراکی استات سرب تجویز شد. نمونه های خونی از هر گروه در روزهای صفر (قبل از تجویز سرب)، 14، 28، 42، 56 و 70 بعد از تجویز سرب در صبح هر روز حدود ساعات 8 تا 9 صبح اخذ گردید. برای ارزیابی عملکرد تیروئید سطح سرمی هورمون های تیروئیدی T3، T4، FT3، FT4 و TSH اندازه گیری شد. در خلال آزمایش به منظور ارزیابی عملکرد کبد، فعالیت سرمی آنزیم های کبدی، آلانین آمینو ترانسفراز (ALT)، آسپارتات آمینوترانسفراز (AST)، گاماگلوتامیل ترانسفراز (GGT)، و همچنین بیلی روبین تام سرم (TBIL) اندازه گیری شد. در سطح سرمی هورمون های تیروئید T3 (در روزهای 14، 56 و 70) T4 (در روزهای 14، 28، 42، 56 و 70)، FT3 (در روزهای 56 و 70)، FT4 (در روزهای 42، 56 و 70) و TSH (در روزهای 14، 28، 42، 56 و 70) در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل کاهش معنی دار مشاهده گردید (P<0.05). فعالیت سرمی آنزیم های کبدی ALT (در روزهای 28، 42)، AST (در روزهای 28، 42، 56 و 70) و غلظت سرمی TBIL در روز 28 و 70 پس از دریافت استات سرب در گروه درمان در مقایسه با گروه کنترل به طرز معنی داری افزایش یافت (P<0.05). با توجه به یافته های حاضر، قرار گرفتن گوسفندان در معرض سرب می تواند آن ها را با خطر کم کاری تیروئید (هیپوتیروئیدیسم) مواجه سازد.

مطالعه حاضر به منظور تعیین اثر تجویز طولانی مدت میزان پایین جیوه بر عملکرد غده تیروئید در گوسفند انجام شد. در این مطالعه 10 راس گوسفند نر ایرانی بالغ به صورت تصادفی به دو گروه کنترل و درمان تقسیم شدند. هر دو گروه از لحاظ محیط نگهداری و تغذیه در شرایط مساوی قرار داده شدند. به گروه درمان میزانmg/kg/day 5 به مدت 8 هفته به صورت خوارکی کلرید جیوه تجویز شد. نمونه های خونی از هر گروه در روزهای صفر (قبل از تجویز جیوه)، 14، 28، 42، 56 و 70 بعد از تجویز جیوه در صبح هر روز حدود ساعات 8 تا 9 صبح اخذ گردید.برای ارزیابی عملکرد غده تیروئید سطح سرمی هورمون های تیروئیدی T3، T4، FT3، FT4 و TSH اندازه گیری شد. در خلال آزمایش به منظور ارزیابی عملکرد کبد، فعالیت سرمی آنزیم های کبدی، آلانین آمینو ترانسفراز (ALT)، آسپارتات آمینوترانسفراز (AST)، گاماگلوتامیل ترانسفراز (GGT)، و همچنین بیلی روبین تام سرم (TBIL) اندازه گیری شد. به منظور ارزیابی عملکرد کلیه، میزان نیترو ‍‍ ن اوره خون و میزان کریاتینین سرم مورد بررسی قرار گرفت. سطح سرمی هورمون های تیروئید T3 (در روزهای 28، 42، 56 و 70)، T4، FT3، FT4، TSH (در روزهای 14، 28، 42، 56 و 70) و میزان پروتئین و آلبومین سرم (در روز 70) در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل کاهش معنی دار مشاهده گردید (P<0.05). فعالیت سرمی آنزیم های کبدی AST (در روزهای 56 و 70) و GGT (در روز 70)، غلظت سرمی بیلیروبین تام، نیتروژن خون و اوره سرم (در روز 70) پس از دریافت کلرید جیوه در گروه درمان در مقایسه با گروه کنترل به طرز معنی داری افزایش یافت (P<0.05). با توجه به یافته های حاضر، قرار گرفتن گوسفندان در معرض جیوه می تواند آنها را با خطر کم کاری تیروئید (هیپوتیروئیدیسم) مواجه سازد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف: گزارشات ضد و نقیضی در مورد اثرات مرفین بر غده تیروئید وجود دارد. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر استفاده طولانی مدت مرفین بر وزن بدن، وزن غده تیروئید و تغییرات هیستومورفولوژیک غده تیروئید موش سوری در مراحل مختلف رشد طراحی و اجرا شده است.روش بررسی: در این مطالعه تجربی 150 سر موش سوری ماده نژاد Balb/c با سن دو هفته، به صورت تصادفی به سه گروه مساوی و در مرحله بعد موش ها در هر گروه به چهار زیر گروه تقسیم شدند. زیر گروه اول (زیر گروه شاهد 5=n) فقط آب، زیر گروه دوم (زیر گروه شم 5=n) آب و 5mg/ml شکر، زیر گروه سوم (زیر گروه تجربی یک n=20) 0.04 mg/m1 مرفین و 5 mg/m1 شکر و زیر گروه چهارم (زیر گروه تجربی دو n=20) 0.4 mg/m1 مرفین و 5 mg/m1 شکر به صورت خوراکی دریافت کردند. گروه اول و دوم 21 روز و گروه سوم 63 روز مرفین مصرف کردند. داده ها با استفاده از آزمون آماری ANOVA و تست تعقیبی Tukey در نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند.یافته ها: مصرف مزمن مرفین در هر دو غلظت باعث کاهش چشمگیر وزن بدن موش ها در زیر گروه های دوم و سوم و همچنین وزن تیروئید در زیر گروه های اول و دوم شد (p<0.05). مطالعات هیستومرفولوژیک آشکار کرد که مصرف مزمن مرفین باعث افزایش اندازه و شکل سلول های فولیکولی در تیروئید شده است؛ افزون بر این شکل فولیکول های غده در زیر گروه های تجربی تغییر کرده و حاوی مقادیر کمی کلوئید در مقایسه با زیر گروه های شم و شاهد شده است.نتیجه گیری: مصرف مزمن مرفین می تواند علاوه بر وزن بدن و وزن تیروئید، ساختمان و فعالیت تیروئید را نیز تحت تاثیر قرار دهد.

زمینه مطالعه: تیروئید از جمله غدد درون ریزی است که بر بسیاری از اندام های بدن تاثیر گذاشته و در متابولیسم بدن حیوانات نقش مهمی ایفا می کند. با این حال، پژوهش های انجام شده در ایران در مورد خصوصیات آناتومیکی و بافت شناسی این غده در شتر اندک است.هدف: هدف از انجام این مطالعه، بررسی ساختار تشریحی و بافت شناسی غده تیروئید در شتر یک کوهانه بود.روش کار: در این مطالعه که بر روی 40 نفر شتر 10-6 ساله (20 نفر شتر نر و 20 نفر شتر ماده) صورت گرفت، ساختار تشریحی غده تیروئید از نظر خصوصیات مرفولوژیکی و توپوگرافی و همچنین ساختار بافت شناسی، پس از تهیه مقطع و رنگ آمیزی های هماتوکسیلین و ائوزین، ورهوف و تولوئیدین بلو با استفاده از میکروسکوپ نوری مورد بررسی قرار گرفت.نتایج: غده تیروئید شتر یک کوهانه در سطح جانبی نای قرار داشت و لوب راست آن جلو تر از لوب چپ و بلافاصله در سمت خلفی غضروف حنجره قرار گرفته بود.دو لوب توسط تنگه ای که در سطح شکمی نای قرار گرفته به یکدیگر متصل می شدند.بیشترین طول، عرض و ضخامت غده تیروئید در جنس نر به ترتیب 5.15±0.65cm، 2.25±0.75 و 0.9±0.5 و در جنس ماده 5.55±0.5cm، 2.65±0.3 و 0.9±0.52 بود. وزن غده تیروئید در دو جنس نر و ماده به ترتیب 51.69±0.52g و 53.07±0.25 بود. از نظر بافت شناسی، غده تیروئید واجد فولیکول، بافت پوششی فولیکولر و سلول های پارافولیکولر بود و سلول های اخیر تقریبا 5% جمعیت سلولی غده را به خود اختصاص دادند. اغلب فولیکول های بزرگ و غیرفعال در قسمت های محیطی غده و فولیکول های کوچک و فعال در قسمت مرکزی غده قرار داشتند. قسمت های مرکزی غده در مقایسه با قسمت های محیطی از بستر عروقی غنی تری برخوردار بودند.نتیجه گیری نهایی: غده تیروئید در شتر یک کوهانه از نظر ساختار تشریحی و بافت شناسی تفاوت قابل توجهی با سایر پستانداران اهلی ندارد.

مقدمه: تاکنون نتایج متفاوتی در مورد ارتباط بین ویتیلیگو و اختلالات عملکرد تیروئید گزارش شده است. هدف: بررسی رابطه ویتیلیگو با اختلالات عملکرد تیروئید.روش اجرا: تحقیق به روش مورد - شاهدی در بیماران ویتیلیگویی که حداقل 6 ماه از شروع بیماری آنها گذشته بود به عنوان گروه مورد و افراد فاقد ویتیلیگو به عنوان گروه شاهد (از نظر جنسی و سنی با گروه مورد همسان شده بودند) در سال 1380 در زاهدان انجام شد .T3،T4، TSH و T3RU در هر دو گروه اندازه گیری شد و میزان FTI محاسبه گردید. هیپوتیروئیدیسم و هیپرتیروئیدیسم بر اساس FTI و T3 (برای T3 هیپرتیروئیدیسم) سنجیده شد و یافته ها با استفاده از روش conditional logistic regression مورد تحلیل آماری قرار گرفت.یافته ها: افراد مورد مطالعه در هر گروه 50 نفر و شامل 52% زن و 48% مرد بودند. در گروه مورد 16% اختلال عملکرد تیروئید دیده شد که 14% هیپرتیروئیدیسم و 2% هیپوتیروئیدیسم داشتند. در گروه شاهد 4% اختلال عملکرد تیروئید داشتند که 2% هیپرتیروئیدیسم و 2% هیپوتیروئیدیسم داشتند. در گروه مورد تنها یک نفر علایم بالینی هیپرتیروئیدی را داشت و در گروه شاهد هیچکدام از افراد علایم بالینی هیپو یا هیپرتیروئیدی را نداشتند. در آزمون آماری انجام شده p<0.05)OR=7 ) بود که نشان داد بین بیماری ویتیلیگو و اختلال عملکرد تیروئید ارتباط معنی داری وجود دارد. نتیجه گیری: آزمونهای تیروئیدی بایستی در بیماران ویتیلیگو انجام شود تا این بیماری هر چه سریعتر شناسایی و درمان شوند و از عوارض اختلالات تیروئیدی پیشگیری بعمل آید.

مقدمه: حادثه اخیر نیروگاه هسته ای ژاپن که در بیست و پنجمین سالگرد حادثه نیروگاه اتمی چرنوبیل اتفاق افتاد، سبب شد تا پی آمدهای پزشکی به دست آمده از تشعشعات هسته ای یک بار دیگر مورد بررسی و مطالعه دقیق قرار گیرند. سوخت نیروگاه های هسته ای ایزوتوپ اورانیوم یا پلو تونیوم می باشد و در صورت بروز حادثه، عناصر رادیواکتیو وارد محیط می شوند. تاکنون بحرانی ترین حادثه در نیروگاه هسته ای چرنوبیل در سال 1986 میلادی و در نیروگاه هسته ای فوکوشیما ژاپن در 11 مارس سال 2011 میلادی اتفاق افتاده اند. عمده ترین خطر مربوط به حوادث نیروگاه های هسته ای، بروز سرطان تیروئید در کودکان می باشد که می توان از آن با تجویز ید پایدار در ساعت های اولیه پس از بروز حادثه پیشگیری نمود. تجویز زود هنگام ید دارای اهمیت ویژه است زیرا 6 ساعت پس از تماس، تجویز ید کم تاثیر خواهد بود. در سال 1986 میلادی تاثیر چنین روش پیشگیری به خاطر عدم اطلاع از خاصیت سرطان زایی ید رادیو اکتیو، مورد تردید بود. امروزه هیچ گونه تردیدی در مورد پروفیلاکسی یدور پتاسیم توام با محدود نمودن مصرف غذاهای آلوده وجود ندارد.

مقدمه: به نظر می رسد متاستاز به تیروئید از آنچه قبلا تصور می شد شایعتر است به طوری که در اتوپسی هایی که به طور اتفاقی انجام شده است. %125 موارد یعنی بیش از تعداد موارد سرطان های اولیه، متاستاز در تیروئید یافت شده و در اتوپسی هایی که در موارد مرگ در اثر بدخیمی های منتشر اتفاق افتاده، متاستاز به تیروئید در 25% موارد دیده شده است. سرطان پستان شایعترین سرطان در بین بانوان و یکی از سرطان هایی است که به تیروئید مستاز می دهد. در این مطالعه ما بیماری را که به دلیل توده تیروئید مراجعه کرد و در بررسی متاستاز سرطان پستان تشخیص داده شد معرفی کرده و بررسی متون را نیز ارایه می کنیم.مواد و روش ها: تمامی مقالات مربوط به تومورهای متاستاتیک تیروئید از سال 1960 تا 2007 بررسی شدند. از بین این مقالات41  مقاله در مورد متاستاز سرطان پستان به تیروئید مطلب داشتند که ما شیوع و علایم و روش های تشخیصی و چگونگی درمان این ضایعه را در مقالات مشخص کردیم. در این مقاله سعی شده است که ضمن بررسی جامع گزارشات مربوط به متاستاز سرطان پستان در تیروئید نحوه تشخیص و درمان و نیز پیش آگهی بیماری نیز مورد بحث و بررسی قرار گیرد.یافته ها: گزارشات مربوطه از سال 1960 تا 2007 میلادی بررسی شدند. در اغلب این مقالات، سرطان پستان جزء شایعترین تومورهایی ذکر شده است که به تیروئید متاستاز می دهد. بیماران مبتلا به متاستاز تیروئید معمولا با پیدایش توده در تیروئید مراجعه می کنند که گاهی متعدد و شبیه به گواتر مولتی ندولر است. شایعترین وسیله ای که برای تشخیص در این بیماران به کار گرفته شده آسپیراسیون با سوزن ظریف بوده است و در اکثر موارد، درمان با عمل جراحی تیروئیدکتومی و گاهی نیز با لوبکتومی انجام گرفته است. شایعترین تومورهای متاستاز دهنده به تیروئید عبارتند از: سرطان کلیه، سرطان ریه و سرطان پستان. زمان بروز متاستاز در این بیماران از 2 ماه پس از شروع بیماری تا 15 سال پس از آن نیز ذکر شده است.نتیجه گیری: اگر شیوع بالای سرطان پستان و شیوع توده های تیروئیدی در زنان را در نظر بگیریم می توانیم حدس بزنیم که برخورد با بیماری که سابقه سرطان پستان دارد و در حال حاضر توده ای در تیروئید نیز پیدا کرده چندان ناشایع نیست چنین توده هایی از اهمیت ویژه ای برخوردار است عمدتا شامل عمل جراحی تیروئید و شیمی درمانی می باشد. لذا نحوه برخورد صحیح با. روش های تشخیصی مانند آسپیراسیون با سوزن باریک و بیوپسی و روش های درمانی عمدتا شامل عمل جراحی تیروئید و شیمی درمانی می باشد.